بحران کرونا و فاجعه مدیریت؛ یکی به نعل، یکی به میخ!
بحران کرونا و فاجعه مدیریت؛ یکی به نعل، یکی به میخ!

مردم همچنان از دولت می خواهند تدابیر جدی تری اتخاذ کند و دولت همچنان نصیحت می کند و این سوال در ذهن مردم شکل گرفته که اگر کرونا جدی است چرا دولت برای مقابله، جدی نیست؟! و اگر کرونا جدی نیست چرا صندلی جلسات هیات دولت، دو متر از هم فاصله دارد و جلسات مجلس و بسیاری از نهادها مدت هاست تعطیل شده؟!

مصطفی ارجمند

کرونا در دسامبر ۲۰۱۹ (دی ماه ۹۸) برای اولین بار در استان هوبئی چین شناسایی شد. در بهمن ماه، سازمان بهداشت جهانی، همه گیری این ویروس کشنده را رسما با هشدار قرمز به کشورها اعلام کرد. چین از اواخر دی ماه، اقدامات جدی و سختگیرانه برای مقابله با کرونا را اعمال کرد و در پایان اسفندماه موفق شد در کشور قریب به ۲ میلیارد نفری، این ویروس را مهار کند و مردم شهر ووهان، مرکز شیوع بیماری، این روزها با رعایت شرایط بهداشتی در حال خروج از منازل هستند!

مطابق انتظار کارشناسان، کرونا به ایران هم سرایت کرد سیر مواجهه مسئولان با کرونا را در ادامه بخوانید:

۱٫ خبر شیوع بیماری کرونا، با تاخیر، روز ۱ اسفندماه اعلام شد(یکی از معاونان وزیر بهداشت بعدها اعلام کرد: تصور می کردیم آنفلوآنزا بود!)

۲٫ این اعلام با انتخابات مجلس شورای اسلامی در دوم اسفندماه همراه شد و شاید به همین دلیل تا مدتی با تکذیب رسانه رسمی کشور همراه بود و حتی برنامه هایی پخش شد که نشان می داد “همه چی آرومه” و شیوع کرونا، توطئه ای بیش نیست!

۳٫ مسئولان وزارت بهداشت منشا شیوع ویروس کرونا را شهر قم اعلام کردند. بسیاری از کارشناسان اعلام کردند باید مانند شهر ووهان چین، قم قرنطینه شود. موضوعی که به مذاق برخی متدینین و صاحبان نفوذ در این شهر خوش نیامد و دولت هم گویا اراده ای برای قرنطینه نداشت. مصوبه شورای تامین قم هم برای کاهش تجمع در حرم هم خریداری نداشت! (واکنش اولیه تولیت آستان مقدس حضرت معصومه به مصوبه تعطیلی نماز جماعت و … در حرم گویای همه چیز است)

۴٫  با افزایش آمار فوتی ها و مبتلایان، خطر کرونا بیش از گذشته برای مسئولانی که تا آن زمان موضوع را جدی نگرفته بودند آشکار شد. اما همچنان در بخشی از مردم، کرونا اصلا موضوع جدی ای نبود (لیس زدن ضریح! و مسافرت های عمومی و تفریحات، عدم درک خطر را به وضوح عیان ساخت)

۵٫  با حاد شدن شرایط و شیوع ویروس در سراسر کشور، تمامی برنامه های عمومی از نمازهای جمعه و جماعات، همایش ها، کنسرت ها، جشن ها و حتی حرم ها تعطیل شد. موضوعی که با واکنش برخی متدینین و توهین به مسئولان و شکستن درب حرم حضرت معصومه هم مواجه شد.

۶٫ استانداران به عنوان روسای ستاد مدیریت کرونا در استان های مختلف، برای کاهش حضور مردم در سطح شهرها، تصمیماتی را اتخاذ کردند که کاهش ساعات اداری از جمله این موارد بود. در برخی شهرستان ها هم، فرمانداران به عنوان روسای شورای تامین، قوانین سخت گیرانه ای برای ورود و خروج وضع کردند. اما در نهایت با تصمیم پایتخت، هم تصمیم استانداران برای کاهش ساعات اداری لغو شد و هم مصوبات منع آمد و شدها منتفی شد و تصمیم داداستان یکی از شهرستان های استان برای منع ورود هم با بخشنامه دادستان کشور ملغی شد!

۷٫  از هفته دوم اسفندماه، با تصمیم ستاد مدیریت کرونا در استان بوشهر، تمامی اصناف غیر ضروری تعطیل شد اما در اواخر اسفندماه، با مصاحبه عجیب نایب رئیس اتاق اصناف بوشهر، مجددا فعالیت اصناف در برخی شهرستان ها از سر گرفته شد که نهایتا با خواهش! رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، مجددا کسبه، فعالیت خود را متوقف کردند.

۸٫ سردرگمی در نحوه مواجهه با مسافران با آغاز تعطیلات نوروزی، در کشور کاملا مشهود بود. مسئولان کشور به جای اتخاذ تصمیمات جدی و قاطع برای ماندن مردم در خانه، به گفتار درمانی روی آوردند و به توصیه های پدرانه بسنده کردند حال آنکه به دنبال این مماشات خطرناک، طبق اعلام رئیس جمعیت هلال احمر کشور، تا روز گذشته ۳ میلیون مسافرت در کشور به ثبت رسیده است. آماری خطرناک که می تواند به شیوع وسیع کرونا پس از پایان تعطیلات، بینجامد.

۹٫ سلب اختیار تصمیم گیری از مدیران استانی از یک سو و مطالبه مردمی مقابله با ورود مسافران و میهمانان از سوی دیگر، به رفتارهای سلیقه ای در سطح استان بوشهر منجر شد تا جایی که معاون سیاسی استاندار ناچار به موضع گیری در خصوص برخی اقدامات مردمی شد که انتقاد شدید مردم از استانداری را در پی داشت. هم اکنون در بسیاری از نقاط استان، مردم به صورت خودجوش مسافران و میهمانان نوروزی را متوقف و از ورودشان جلوگیری می کنند اما مسئولان استان، به دلیل عدم قدرت تصمیم گیری ناچار شده اند یکی به نعل، یکی به میخ، فضا را مدیریت کنند که نه از سوی مقامات، به تخلف از دستورالعمل های کشوری متهم شوند و نه از سوی مردم به کوتاهی در حفاظت از جان شهروندان!

۱۰٫ بدون تردید در عدم اراده دولت برای قرنطینه یا شاید ناتوانی در مدیریت و پشتیبانی قرنطینه شهرها و نیز عدم تعطیلی ادارات در سطح کشور، بازاریان نقش بزرگی در کاهش تجمعات مردم ایفا کردند و امروز به دلیل تعطیلی حدود یک ماهه کسب و کارشان با شرایط سختی مواجه هستند و با بدهی و خرج زندگی دست و پنجه نرم می کنند اما باز هم دولت در زمینه حمایت از اصناف، هیچ طرح و برنامه ای ندارد و بی شک با ادامه این روند، جان برخی کسبه را قبل از کرونا، وضعیت معیشت شان تهدید می کند!

۱۱٫ به جز سفرهای نوروزی به جنوب و استان بوشهر که به نظر می رسد مردم و مسئولان استان در این موضوع نمره قابل قبولی می گیرند در شرکت های نفت و گاز و پتروشیمی اما مدیران نفتی، تمام همت خود را بر دور زدن مصوبه “عدم حضور کارکنان استان های آلوده در عسلویه” قرار داده اند و با جابجایی کارکنان مناطق آلوده به نقاط با شیوع کمتر، بستر حضور کارکنان شان را فراهم می کنند!

و آخر اینکه؛ مردم همچنان از دولت می خواهند تدابیر جدی تری اتخاذ کند و دولت همچنان نصیحت می کند و این سوال در ذهن مردم شکل گرفته که اگر کرونا جدی است چرا دولت برای مقابله، جدی نیست؟! و اگر کرونا جدی نیست چرا صندلی جلسات هیات دولت، دو متر از هم فاصله دارد و جلسات مجلس و بسیاری از نهادها مدت هاست تعطیل شده؟!

این یک بام و دو هوا و یکی به نعل و یکی به میخ زدن مسئولان کشور، مردم را هم در مواجهه با ویروس کشنده کرونا، سردرگم ساخته و نمی دانند باید موضوع را جدی بگیرند یا نه؟ سفرهای نوروزی نمود بارز این عدم جدیت در مقابله با کروناست!/خلیج فارس