در میانهی فضای پرتحرک مجلس شورای اسلامی، جایی که رقابت بر سر کرسیهای کلیدی گاه فراتر از مرزهای سیاسی و جغرافیایی معنا مییابد، تکرار اعتماد نمایندگان به یک نام، نشانهای روشن از کارنامهای روشنتر است.
دکتر شیخ موسی احمدی، نماینده مردم شریف جنوب استان بوشهر، در آغاز دومین سال فعالیت مجلس، بار دیگر با رأی اکثریت قاطع، ریاست کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی را از آن خود کرد؛ اتفاقی در ظاهر تکراری، اما در باطن، پُر از پیام.
این برای نخستینبار در تاریخ تقنینی کشور است که نمایندهی میزبانِ صنعت انرژی ـ نمایندهی سرزمین آفتابسوز خلیج فارس، میزبان پالایشگاهها، سکوهای گازی و قلب تپندهی انرژی ایران ـ بر کرسی ریاست مهمترین کمیسیون تخصصی در حوزه انرژی تکیه میزند.
شیخ موسی، فرزند رنجکشیدهی جنوب، با پیشینهای روشن در سه دورهی نمایندگی، صدای ریشهدار مردم بندر و بیابان، درخت نخل و رنج نفت است. او صداییست برخاسته از دل همان سرزمینی که طلای سیاهاش سالها زبان نداشت، و اکنون، با صلابت نمایندهای برخاسته از متنش، برای نخستینبار فرصت یافته است سیاستگذاری انرژی کشور را نه از حاشیه، که از مرکز، هدایت کند.
شیخ احمدی در سال نخست ریاست خود، منشأ تحرک و تحول در کمیسیون انرژی بود. از پیگیری مطالبات صنایع و مناطق محروم گرفته، تا ایجاد توازن میان منافع ملی و منطقهای، و ایفای نقش فعّال در تنظیم سیاستهای کلان انرژی کشور؛ اینها همه، تصویری ساخت از مدیری توانمند و مردمی.
تکرار انتخاب او به ریاست، بیهیچ ائتلافسازی نمایشی، بدون هیاهو و فشار رسانهای، نشان از اعتماد عمیق و اصیل همکارانش دارد. نمایندگان، نه به شعار، بلکه به سابقه رأی دادند؛ و در این انتخاب، صداقت و کارنامه، بر غوغای بیرونی چربید.
در مسیر تکرار این اعتماد، بیتردید طوفانهایی نیز وزیدن گرفت؛ برخی رسانهها، با نگاهی رقابتزده و تحرکاتی با هدف تغییر صندلی قدرت، تلاش کردند تا مسیر را منحرف کنند. اما رأی مجلس، مهر پایان بر آن تلاشها زد. کارآمدی، در نهایت، بلندتر از هر تیتر فریبندهای سخن گفت.
اکنون که فرزند جنوب، دوباره بر صندلی مهمترین کمیسیون انرژی کشور تکیه زده است، نه تنها مردم استان بوشهر، که صنعت انرژی کشور نیز باید امیدوارتر باشد. چرا که فردی بر این جایگاه نشسته است که با خاک و حرارت و ثروت این سرزمین آشناست، با جغرافیای توسعه آشتی دارد و میداند چگونه صدای مردم را به زبان سیاست ترجمه کند.
انتخاب مجدد دکتر شیخ موسی احمدی، نمادی است از اتصال عقلانیت سیاسی به اصالت جغرافیایی؛ پیوندی که در آن، جنوب دیده میشود، و انرژی به عدالت نزدیکتر.
