به گزارش آوای بوشهر؛ طرح این مطالبات نیز نه برای افزایش بار مسئولیت مدیریت جدید، بلکه با هدف تقویت جایگاه او و ایجاد پشتوانهای اجتماعی و رسانهای است تا بتواند با قدرت بیشتری در وزارت نفت، دولت و سایر نهادهای تصمیمگیر، منافع استان بوشهر را دنبال کند.
استان بوشهر سالهاست یکی از مهمترین پایههای تولید انرژی و ثروت کشور به شمار میرود. طبیعی است مردمی که میزبان بزرگترین صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی هستند، انتظار داشته باشند آثار این میزبانی را در توسعه زیرساختها، اشتغال جوانان، آموزش، خدمات درمانی، تأمین آب و ارتقای کیفیت زندگی خود نیز ببینند.
راههای مواصلاتی جنوب استان؛ نخستین مطالبه مردم
نخستین مطالبه، توسعه، بهسازی و ایمنسازی راههای مواصلاتی جنوب استان بوشهر است؛ مطالبهای که هرچند محور جم–فیروزآباد بهعنوان مهمترین مسیر ارتباطی استان با فارس و مرکز کشور در صدر آن قرار دارد، اما به این محور محدود نمیشود.
جنوب استان به دلیل استقرار بزرگترین صنایع نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی کشور، روزانه میزبان تردد هزاران نفر از کارکنان، خودروهای خدماتی، ناوگان حملونقل و مسافران است. با این حال، بخشی از محورهای ارتباطی منطقه از جمله جم–فیروزآباد، عسلویه–کنگان، کنگان–دیر، دیر–بوشهر و دیگر مسیرهای اصلی جنوب استان همچنان با مشکلاتی مانند فرسودگی، کمبود ظرفیت، نقاط حادثهخیز و زیرساختهای ناکافی روبهرو هستند.
خانوادههای بسیاری در حوادث این مسیرها عزیزان خود را از دست دادهاند و خسارتهای جبرانناپذیری متحمل شدهاند. در جریان جنگ ۱۲ روزه و اختلال در پروازها نیز بسیاری از مدیران ارشد صنعت نفت، گاز و پتروشیمی ناچار شدند از این مسیرها تردد کنند و مشکلات آنها را از نزدیک مشاهده کنند.
انتظار میرود مدیریت جدید منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، با استفاده از جایگاه ملی و ظرفیت هماهنگی خود، در کنار مسئولان استان، وزارت راه و شهرسازی و سایر دستگاههای مرتبط، پیگیر تکمیل پروژههای نیمهتمام، چهارخطه شدن محورهای پرتردد، رفع نقاط حادثهخیز و ارتقای ایمنی شبکه راههای جنوب استان باشد.
بیتردید توسعه راههای مواصلاتی جنوب بوشهر تنها یک مطالبه عمرانی نیست؛ بلکه ضرورتی برای حفظ جان مردم، افزایش ایمنی کارکنان صنایع، تسهیل حملونقل، رونق اقتصادی و پشتیبانی از بزرگترین قطب انرژی کشور به شمار میرود.
اشتغال جوانان بومی؛ مطالبه نخست افکار عمومی
دومین و مهمترین مطالبه مردم بوشهر، اشتغال جوانان بومی است؛ خواستهای که سالهاست از سوی خانوادهها، نخبگان، دانشگاهیان و افکار عمومی مطرح میشود و همچنان در صدر دغدغههای مردم قرار دارد.
استانی که بزرگترین قطب تولید انرژی کشور را در خود جای داده، انتظار دارد جوانان توانمندش نیز سهمی عادلانه، شفاف و قانونمند از فرصتهای شغلی ایجادشده داشته باشند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، ضرورت دارد فرآیند جذب نیرو در شرکتهای مستقر در منطقه، بهویژه پتروشیمیها، شفاف و قانونمند شود. اعلام عمومی فرصتهای شغلی، برگزاری آزمونهای رقابتی، نظارت بر فرآیند استخدام و الزام شرکتها به استفاده از ظرفیت نیروهای بومی واجد شرایط، میتواند بخش مهمی از نگرانیهای موجود را برطرف کند.
مردم استان خواهان استخدام خارج از ضابطه نیستند؛ مطالبه آنان فرصت برابر، شفافیت و اجرای عدالت است. شرکتهایی که از ظرفیتهای سرزمینی و اجتماعی استان بهرهمند میشوند، باید در قبال اشتغال نیروهای بومی نیز مسئولیتپذیر باشند.
در کنار این مطالبه، توانمندسازی نیروی انسانی نیز باید به یک برنامه راهبردی تبدیل شود. اشتغال پایدار تنها با مطالبه استخدام محقق نمیشود، بلکه نیازمند آموزش، مهارتآموزی و تربیت نیروهای متخصص متناسب با نیاز واقعی صنایع است.
تقویت مراکز فنی و حرفهای، تجهیز کارگاههای آموزشی، توسعه دورههای تخصصی در حوزههای نفت، گاز، پتروشیمی، برق، ابزار دقیق، مکانیک و ایمنی، میتواند جوانان بوشهری را برای ورود به بازار کار آمادهتر کند.
سازمان منطقه ویژه و شرکتهای مستقر در آن نیز میتوانند با انعقاد تفاهمنامه با دانشگاهها، هنرستانها و مراکز فنی و حرفهای، برگزاری دورههای مهارتی و جذب کارآموزان برتر، حلقه اتصال آموزش و اشتغال را تکمیل کنند.
پارس جنوبی جم؛ سرمایه اجتماعی استان
سومین مطالبه، حمایت مؤثر از تیم فوتبال پارس جنوبی جم است؛ تیمی که تنها متعلق به یک شهرستان نیست، بلکه بخشی از هویت، غرور و خاطره جمعی مردم استان بوشهر محسوب میشود.
حضور این تیم در لیگ برتر، نام بوشهر را هر هفته در سطح نخست فوتبال ایران مطرح میکرد و هزاران هوادار از سراسر استان با موفقیتهای آن شادی میکردند.
پارس جنوبی برای مردم صرفاً یک تیم فوتبال نیست؛ نماد امید، همدلی و نشاط اجتماعی است. امروز نیز مطالبه مشترک هواداران، فراهم شدن زمینه بازگشت این تیم به لیگ برتر است.
انتظار میرود مدیریت جدید منطقه ویژه با استفاده از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی صنایع و ایجاد هماهنگی میان شرکتهای بزرگ، زمینه حمایت پایدار و هدفمند از این تیم را فراهم کند. بازگشت پارس جنوبی به لیگ برتر، علاوه بر یک موفقیت ورزشی، میتواند امید، شور اجتماعی و همبستگی مردم استان را تقویت کند.
بهداشت و درمان؛ ضرورتی متناسب با جایگاه صنعتی منطقه
چهارمین مطالبه، توسعه زیرساختهای بهداشت و درمان در جنوب استان بوشهر است. منطقهای که میزبان بزرگترین صنایع انرژی کشور است، نباید در دسترسی به خدمات درمانی تخصصی با کمبودهای جدی مواجه باشد.
کمبود برخی پزشکان متخصص، محدودیت تجهیزات تشخیصی و درمانی، نیاز به توسعه بیمارستانها و دشواری دسترسی مردم به خدمات تخصصی، همچنان از مهمترین مشکلات جنوب استان است.
سازمان منطقه ویژه میتواند با همکاری دانشگاه علوم پزشکی، وزارت بهداشت و شرکتهای مستقر در منطقه، بخشی از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی صنایع را به توسعه زیرساختهای درمانی اختصاص دهد؛ از تجهیز مراکز درمانی و توسعه خدمات اورژانس گرفته تا حمایت از جذب پزشکان متخصص.
آموزش و پرورش؛ سرمایهگذاری برای آینده استان
پنجمین مطالبه، توسعه زیرساختهای آموزشی و تقویت آموزش و پرورش در جنوب استان بوشهر است. رشد جمعیت در شهرستانهای جنوبی، بهویژه در مناطق همجوار صنایع نفت، گاز و پتروشیمی، موجب افزایش چشمگیر تعداد دانشآموزان شده، اما فضای آموزشی موجود متناسب با این رشد توسعه نیافته است.
کمبود مدارس، فرسودگی برخی فضاهای آموزشی، تراکم بالای کلاسهای درس و نیاز به احداث مدارس جدید، امروز به یکی از دغدغههای جدی خانوادهها و فرهنگیان تبدیل شده است. آینده توسعه استان در گرو تربیت نیروی انسانی توانمند است و این مهم، بدون سرمایهگذاری در آموزش امکانپذیر نخواهد بود.
سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس و شرکتهای مستقر در آن میتوانند با بهرهگیری از ظرفیت مسئولیتهای اجتماعی، در ساخت و تجهیز مدارس، توسعه هنرستانهای فنی، هوشمندسازی مدارس، تأمین تجهیزات آموزشی و حمایت از برنامههای مهارتآموزی مشارکت مؤثری داشته باشند.
سرمایهگذاری در آموزش و پرورش، صرفاً هزینه نیست؛ بلکه سرمایهگذاری برای آینده صنعت، توسعه پایدار استان و تربیت نسل متخصصی است که در سالهای آینده موتور محرک پیشرفت بوشهر خواهند بود.
آب؛ مطالبهای حیاتی برای جنوب بوشهر
ششمین مطالبه، کمک به حل پایدار مسئله آب در جنوب استان است؛ مسئلهای که سالهاست زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده است.
کمبود منابع، فرسودگی شبکههای توزیع، قطعیهای مکرر و دشواری تأمین آب پایدار، ضرورت مشارکت جدیتر صنایع در این حوزه را دوچندان کرده است.
حمایت از طرحهای آبرسانی، توسعه آبشیرینکنها، اصلاح شبکههای توزیع، افزایش ظرفیت مخازن ذخیره و مشارکت صنایع در پروژههای زیرساختی، میتواند بخش مهمی از مشکلات موجود را کاهش دهد.
منطقه ویژه؛ صدای توسعه استان
بیتردید سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، متولی مستقیم همه این حوزهها نیست، اما بهواسطه جایگاه ملی، توان اقتصادی و قدرت هماهنگی خود، میتواند نقشی تعیینکننده در پیشبرد این مطالبات ایفا کند.
انتظار مردم نیز این نیست که همه مسائل بهتنهایی توسط این سازمان حل شود؛ بلکه انتظار دارند منطقه ویژه در کنار دولت، وزارتخانهها، مسئولان استان و شرکتهای صنعتی، به یک صدای قدرتمند برای توسعه بوشهر تبدیل شود.
دکتر قاسم علی بازایی در آغاز مسئولیتی مهم قرار گرفته است و همراهی مردم، رسانهها، نخبگان و مسئولان استان میتواند پشتوانهای ارزشمند برای موفقیت او باشد. طرح این مطالبات نیز نه از موضع تقابل، بلکه با هدف تقویت جایگاه مدیریتی او برای پیگیری حقوق استان در سطوح ملی است.
امروز فرصت تازهای پیش روی بوشهر قرار دارد؛ فرصتی برای آنکه توسعه صنعت، همزمان با توسعه زندگی مردم پیش برود. توسعه و ایمنسازی راههای مواصلاتی جنوب استان، قانونمند کردن اشتغال و توانمندسازی جوانان، حمایت از پارس جنوبی جم، تقویت زیرساختهای بهداشت و درمان، توسعه فضاهای آموزشی و کمک به حل پایدار مسئله آب، مطالباتی واقعبینانه و دستیافتنی هستند که تحقق آنها میتواند اعتماد عمومی به صنعت را افزایش دهد و الگویی موفق از تعامل میان صنعت و جامعه محلی ارائه کند.
امید میرود مدیریت جدید منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، با بهرهگیری از ظرفیتهای ملی، تعامل سازنده با مسئولان استان و همراهی صنایع مستقر در منطقه، این مطالبات را به برنامههایی عملیاتی تبدیل کند. اگر این فرصت بهدرستی مدیریت شود، میتوان امیدوار بود که دوره جدید مدیریت منطقه ویژه، تنها با شاخصهای اقتصادی سنجیده نشود، بلکه با ارتقای کیفیت زندگی مردم، توسعه متوازن استان و تقویت سرمایه اجتماعی بوشهر در حافظه مردم ماندگار شود
