• امروز : سه شنبه - ۱۶ خرداد - ۱۴۰۲
  • برابر با : 18 - ذو القعدة - 1444
  • برابر با : Tuesday - 6 June - 2023
0

چرا خاموشی مشعل پالایشگاه اول پارس جنوبی به دیگر پالایشگاه ها سرایت نکرد؟

  • کد خبر : 15539
  • 18 اردیبهشت 1402 - 20:00
به بهانه سال روز خاموش شدن اولین فلر پارس جنوبی توسط مهندس هاشمی در اردی بهشت سال ۱۳۹۶

سجاد بهزادی | روزنامه نگار حوزه انرژی 

به بهانه سال روز خاموش شدن اولین فلر پارس جنوبی توسط مهندس هاشمی در اردی بهشت سال ۱۳۹۶

 عموم کارشناسان بر این باورند جمع‌آوری گازهای مشعل برای کشور بسیار ضروری است و منافع مستقیم اقتصادی وغیر اقتصادی مانندکاهش آلودگی‌های زیست‌محیطی نیز به همراه دارد. ما برای ثبات و امنیت پایدار در حوزه انرژی، راهی جزء کاهش فلرینگ (یا سوزاندن گازها توسط مشعل) نداریم. باید اراده کافی برای این مهم وجود داشته باشد. یک بار این اراده وجود داشت اما به دیگر فلرها سرایت نکرد.

 در میان انبوه فلرهایی که شعله هایشان تمام شهر عسلویه را در شب، روشن نگه می دارد، یک فلر خاموش است. یادگار مهندس سید محمد مهدی هاشمی از مدیران وقت پالایشگاه عظیم پارس جنوبی است. او اراده داشت و اولین فلر صنعت گاز کشور را اردی بهشت ۱۳۹۶ در پارس جنوبی خاموش کرد.این کار نه تنها سود وصرفه اقتصادی برای صنعت گاز کشور داشت، بلکه کاهش آلودگی به دنبال اجرای این پروژه، جامعه میزبان را نیز غرق در شادی و رضایت کرد.

این سیاست ادامه نیافت و فلرینگ همچنان آرزوی بر زمین مانده صنعت گاز کشور، سرمایه گذاران در صنایع، پتروشیمی‌ها و دوستداران محیط زیست است.
 مدیرعامل یکی از شرکت های پتروشیمی به تازگی اعلام کرده است” اگر مقدار سوزاندن گازهای مشعل در ایران را حدود ۱۷ میلیارد و ۴۰۰ میلیون مترمکعب در سال ۲۰۲۱ در نظر بگیریم و بر اساس داده‌های بی‌پی با فرض قیمت میانگین گاز صادراتی ۲۰ سنت به ازای هر مترمکعب، هم‌اکنون سالانه حدود ۵ میلیارد دلار عدم‌النفع مستقیم از این محل وجود دارد.” آتشی که این روزها به جان سرمایه ها ی کشور افتاده است، کم نیستند.

 یکی از مهاجرت نخبگان به عنوان مهم ترین سرمایه اجتماعی سخن می گوید که حالا به طبقه متوسط نیز سرایت کرده است و دیگری مهاجرت پزشکان و آن یکی هم سرمایه های ارزی و خرید خانه در کشورهای همسایه را مثال می زند. رقم زیان ها و آمار خسران‌هایی که به خاطر از دست رفتن هر کدام از این سرمایه‌ها منتشر می‌شود، برای هر نظام حکم رانی می بایست خجل کننده و مایه سر افکندگی باشد.
حالا خبر می رسد ایران سالانه ۵ میلیارد دلار نیز به خاطر فلرینگ و مشعل سوزی و ناتوانی در کنترل آن ضرر می کند. آسیب های اجتماعی ، زیست محیطی و سلامت جامعه میزبان که فلرهای گازی در آن منطقه زبانه می کشد هم می بایست به این آمار اضافه کرد
. ما تحریم هستیم و بدون شک یکی از مهم ترین دلایل اینکه سرمایه ملی، جلو دیدگان ما روزانه در آتش می سوزد، نداشتن اراده ، دانش کافی و مشکل نقدینگی است. مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران به تازگی گفته است” صادرات نفت ایران ۲ برابر شده است.” اما معلوم نیست حتی اگر هم این آمار دقیق باشد، صادرات بیش تر نفت ایران، به معنای ارز آوری بیش ترآن باشد.

سالهاست ما بسیار پایین تر از قیمت های جهانی نفت خود را می فروشیم و حتی نمی توانیم درآمد حاصل از آن را به شکل نقدینگی وارد کشور کنیم. عموما کالا در برابر کالاست. بیست و هفتمین نمایشگاه بین المللی نفت، گاز، پالایش و پتروشیمی ایران به زودی آغاز به کار می کند.بعنوان کسی که سالها در این نمایشگاه شرکت می کنم همواره یک سوال ذهنم را مشغول می کند. چرا در حاشیه این نمایشگاه که به عنوان بزرگترین رخداد صنعتی و تجاری ایران در حوزه نفت شناخته می شود، قراردادی امضاء نمی شود که مشعل سوزی پالایشگاه های نفت و گاز را به حداقل ممکن کاهش دهد؟چرا کسی نگران از دست رفتن این سرمایه عظیم ملی نیست. چرا فرصت ها یکی پس از دیگری می سوزد و و دهها پرسش دیگر …؟
چرا امارات می تواند از بندر جبل علی با ۸۳ میلیارد دلار درآمد ۳ برابر نفت ایران درآمد داشته باشد؛ اما بنادر نفت وگازی ما در محاصره فلرها ، دودها و آلایندگی ها قرار دارد واز ظرفیت های دیگر بنادر هم کم ترین استفاده می شود؟ گفته می شود در ایران، نیمی از ظرفیت کل بنادر تعطیل است و بنا به اعلام انجمن بنادر ایران از ۲۵۰ میلیون تن ظرفیت بنادر ایران فقط ۱۵۰ میلیون تن فعال بوده و در سواحل شمالی وضعیت وخیم‌تر است و ۸۰ درصد ظرفیت بنادر تعطیل است.
از ۳۰ میلیون تن ظرفیت بنادر شمالی تنها ۵ یا ۶ میلیون تن فعال است. سرمایه ملی می سوزد و به نظر نمی رسد نظام حکم رانی برنامه ملموسی برای رهایی از این بحران داشته باشد. صاحبان سرمایه از قطعی گاز زمستان در صنایع می نالند و میلیاردها دلار ارزآوری کشور در زمستان به خاطر قطعی گاز صنایع و پتروشیمی ها بر باد می رود، از طرفی هم ، سالانه حدود ۵ میلیارد دلار ضرر و زیان مملکت به خاطر مشعل سوزی است. این طنز تلخ را تا کی باید همراه خود داشته باشیم؟

اشتراگ گذاری خبر در شبکه های اجتماعی
لینک کوتاه : https://avayebushehr.ir/?p=15539

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 1در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۱
  1. ضمن تبریک سالروز خاموشی مشعل فاز یک به جنابعالی به عنوان کارشناس خبره انرژی!!، جهت اطلاع شما همه پالایشگاهای مجتنع دارای دو مشعل متصل به هم هستند که خاموش شدن یک مشعل بسیار ساده است فقط گاز ان مشعل خاموش شده به مشعل روشن هدایت میشود????????????????????

قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در آوای بوشهر منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.