×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
مناعت طبع و مردم داری حمزه اعتماد، درسی برای مدیران کشور

آوای بوشهر؛ اخیراً فیلمی از گفتگوی یک کشاورز طبسی با وزیر جهادکشاورزی در فضای مجازی انتشار یافت که بازتاب و پژواک گسترده ای در جامعه داشت. این کشاورز کهنسال و جهان بین در این مکالمه کوتاه ابتدا از درِ شِکوه در آمده و بر گرانی گوجه فرنگی گلایه می کند و سپس با شُکوه با خواندن شعر:

همه آفاق پر از فتنه و شر می بینم/ این جهان را پر از خوف و خطر می بینم/ دختران را همه جنگ است با مادر/ پسران را همه بدخواه پدر می بینم…
و با زدن دست بر شانه وزیر مملکت، ناصح او می شود و در انتها می گوید: خود دانید و مملکت “تان”.

این “تان” که پیرمرد بر پشت واژه “مملکت” نشاند، توجه شماری از جامعه شناسان و روزنامه نگاران را برانگیخت و درباره آن گفتند و نوشتند. این دسته معتقدند که این “تان”، هشدار و نشانه ای از فاصله گرفتن مردم و حاکمیت است که باید آن را جدی گرفت.

قطعاً هم بین مردم و دولت، فاصله و فترتی ایجاد شده و الا پیرمردی که شاید خود نیز در زمستان ۵۷ در به ثمر نشستن این نظام و دولت برخاسته از این نظام، سهم داشته باشد، به مملکتی که در آن می زید، نمی گفت مملکت تان و خود را هیچ کاره در این کشور نمی انگاشت.

شاید هم گفته شود که گزاره وجود فترت، به اشتباه مطرح می شود و مدیران دولتی و غیردولتی هر روز در بین مردم حضور دارند و دسترسی به آنها به سهولت است. در مقوله امنیت گفته می شود که حس ناامنی از خود ناامنی خطرناک تر است. در این باب هم می توان گفت اگر به واقع فاصله و جدایی هم نباشد،، اما لااقل این حس در زیر پوست جامعه زنده است. وجود این احساس، می تواند حیات سرمایه اجتماعی را به مخاطره بیندازد.

تا ساعاتی دیگر حمزه اعتماد ساختمان فرمانداری شهرستان دیر را ترک و کریم علی حسنی بر جای وی می نشیند. اعتماد که زادگاه و خواستگاه او، به روستای بهارستان جم برمی گردد، پس از بخشداری مرکزی دشتی و معاونت فرمانداری جم، در اسفند ماه سال ۹۲ کلیددار عمارت عالی دولت در دیر شد تا پس از ۱۷۱۲ روز، ردای فرمانداری این شهرستان کوچک را از تن در آورد. کارنامه این مدیر دولتی نیز چو بقیه مدیران معجونی از حُسن و خطاست. اما مهمترین ویژگی اعتماد که قطعاً وجه اشتراک موافقان و منتقدان اوست و همگی بر آن اتفاق نظر دارند، مناعت طبع و مردم داری اوست.

اعتماد با آن که نماینده عالی دولت در یک شهرستان بود، اما بی هیچ تکلف و تشریفاتی در بین مردم حضور می یافت و یا آنها را در هر روز و هر ساعتی، به حضور می پذیرفت. او در عین حال که با مردم به سادگی برخورد می کرد، در بر استیفای حقوق آنها بسیار پایمردی داشت و از هر روزنه ای برای گشوده گره کور هزار توی مشکلات بهره می جست. فارغ از اینکه به عملکرد او چه نمره ای داده شود، اما بی گمان به مردم داری او نمره بیست تعلق می گیرد.

مملکت به شدت نیازمند تکثیر روحیه مردم داری و بلند طبعی مدیرانی همچو اعتماد در بدنه حاکمیتی است تا “تان” امثال پیرمرد طبسی به “مان” تغیر یابد.

اگر مردم بتوانند بی هیچ تکلف و تشریفاتی با متولیانی که تمشیت امورشان را دست دارند، سخن بگویند، با هم بنشینند و برخیزند، به خودی خود، “تان” بی اعتبار می شود و همگان با فوران تعلق خاطر به این آب و خاک، بر شتاب چرخش چرخ های مملکت می افزایند. اما اگر صاحبان مناصب بی توجه به آنچه در جامعه جاری است، همچنان قائل به رعایت تشریفات زائد باشد، سرمایه اجتماعی جامعه را به دستان خود ذبح می کنند.

مولای کلام امام علی در نامه معروف خود خطاب به مالک اشتر می فرماید: «روی پوشیدن والیان از رعیت‌ خود، گونه‌ای نامهربانی است‌ به آن‌ها و سبب می ‌شود که از امور ملک آگاهی‌ اندکی داشته باشند. اگر والی از مردم رخ بپوشد، چگونه تواند از شوربختی ها و رنج‌های آنان آگاه شود». آری مدیری که خود را محصور و محبوس در زوائد زودگذر می کند، چگونه تواند از شوربختی‌ها و رنج‌های مردم آگاه شود؟

آقایان! اعتماد”مان” سرمایه بزرگی است. آن را بیابید تا…

 

نویسنده: حسن محدث زاده

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false